امام علی النقی معروف به امام هادی و ابوالحسن ثالث دهمین خورشید هدایت امت اسلام حدود سی و چهار سال ناخدای کشتی دين در میان امواج وحشتناک عصر عباسی بود ودر تاریک‌ترین روزگار سلطه اشرار به زندگی بشریت نور و گرمی بخشید و در دشوارترین شرایط فرزندان پیامبر و قرآن را حمایت و سرپرستی کرد.در روزگاری که جهل و غفلت عمومی از یک سو و شهوات و شبهات حکومتی از سوی دیگر، فضای زندگی را از ظلمت و ظلم پر کرده بودهادی امت، خورشیدوار بر آفاق زندگی بشریت تابیدن گرفت و بشریت مظلوم و حق طلب را از افتادن در پرتگاه هواپرستی و جهالت و چاهسار بیداد و کفر و شرک و نفاق مصون داشت.از آنجا که ایشان و فرزندشان امام حسن عسکرى- علیهما السلام- در محله اى از سامرا به نام "عسکر(یعنى لشکر و سپاه) سکونت داشتند (و در حقیقت تحت نظر بودند)به آن دو بزرگوار لقب "عسکرى" نیز داده بودند .بنا به برخى نقلها،جمعى نزد متوکل  بدگویى کردند و گفتندکه آن حضرت در منزل خود، اسلحه زیادى مخفى نموده و قصد قیام دارد و از شیعیانش در قم نیز نامه هاى فراوانى دریافت مى کندبه منظور تحقیق درباره این مسأله ، گروهى به دستور متوکل شبانه به خانه حضرت هجوم آوردند و خانه رابازرسى کردند، ولى سلاح و نامه اى